فصل اول: مبانی PHP

سینتکس و متغیرها

سینتکس پایه‌ی PHP

هر دستور در PHP با سمی‌کالن (;) پایان می‌یابد و بلوک‌های کد داخل تگ‌های <?php و ?> نوشته می‌شوند. PHP زبانی با تایپ پویا (dynamic typing) است، یعنی لازم نیست نوع متغیر را از قبل مشخص کنید؛ نوع آن هنگام اجرا و بر اساس مقدار تعیین می‌شود.

برای تعریف متغیر از علامت دلار پیش از نام آن استفاده می‌شود:

<?php
$name = "علی";
$age = 25;
$price = 12.5;
$isActive = true;

echo "نام: $name - سن: $age";
?>

نام متغیرها نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس هستند، یعنی متغیر name و Name دو متغیر کاملاً متفاوت محسوب می‌شوند. نام متغیر باید با حرف یا زیرخط شروع شود و نمی‌تواند با عدد آغاز گردد.

PHP از انواع داده‌ی رشته (string)، عدد صحیح (integer)، عدد اعشاری (float)، بولین (boolean)، آرایه (array) و null پشتیبانی می‌کند. برای اتصال رشته‌ها از عملگر نقطه استفاده می‌شود:

$full = $name . " - " . $age . " ساله";
echo $full;

در رشته‌های داخل دو گیومه، متغیرها به‌طور مستقیم در متن جایگزین می‌شوند، اما در رشته‌های تک‌گیومه این اتفاق نمی‌افتد و متغیر عیناً چاپ می‌شود. تابع var_dump() برای مشاهده‌ی نوع و مقدار دقیق یک متغیر بسیار کاربردی است و در دیباگ کردن برنامه به شما کمک زیادی می‌کند.

برای ذخیره‌ی پیشرفت و شرکت در آزمون، وارد شوید — رایگان است.