ویرایشگری با منحنی یادگیری متفاوت
vim یکی از قدرتمندترین ویرایشگرهای متنی خط فرمان است که تقریباً روی هر سیستم لینوکسی از پیش نصب است. تفاوت اصلی آن با nano، وجود حالت‌های مختلف (Modes) است: در حالت عادی (Normal Mode) کلیدها به‌عنوان دستور تفسیر می‌شوند، نه تایپ متن؛ برای تایپ واقعی باید وارد حالت درج (Insert Mode) شوید.
vim config.yamlچند دستور پایه برای شروع کار:
i ورود به حالت درج (Insert) قبل از مکان‌نما
Esc بازگشت به حالت عادی (Normal)
:w ذخیره‌ی فایل
:q خروج (اگر تغییری بدون ذخیره نباشد)
:wq ذخیره و خروج
:q! خروج بدون ذخیره‌ی تغییرات
dd حذف کل خط فعلی
yy کپی کردن خط فعلی
p جای‌گذاری بعد از مکان‌نما
/کلمه جست‌وجوی «کلمه» در فایل
چرا با وجود nano، یادگیری vim ارزش دارد؟
در ابتدا vim کند و گیج‌کننده به نظر می‌رسد، اما پس از یادگیری چند دستور پایه، ویرایش متن بدون نیاز به برداشتن دست از صفحه‌کلید و رفتن سراغ ماوس، سرعت قابل‌توجهی پیدا می‌کند. مهم‌تر از همه، vim تقریباً روی هر سرور لینوکسی از قبل نصب است، در حالی که ابزارهای دیگر ممکن است نیاز به نصب داشته باشند؛ در شرایط اضطراری روی یک سرور دورافتاده، دانستن حداقل‌های vim می‌تواند نجات‌دهنده باشد. توصیه می‌شود ابتدا فقط دستورات این درس را حفظ کنید و به‌مرور با تمرین روزانه، دستورات پیشرفته‌تر را یاد بگیرید.