از هسته‌ی کوچک تا زیرساخت اینترنت
لینوکس یک سیستم‌عامل متن‌باز است که در سال ۱۹۹۱ توسط لینوس توروالدز به‌عنوان یک پروژه‌ی دانشجویی آغاز شد و امروز هسته‌ی (kernel) بیشتر سرورهای دنیا، ابرکامپیوترها، گوشی‌های اندروید و حتی بسیاری از دستگاه‌های اینترنت اشیا را تشکیل می‌دهد. برخلاف ویندوز که یک محصول تجاری بسته است، لینوکس متن‌باز است و صدها «توزیع» (Distribution) مختلف مانند اوبونتو، دبیان، فدورا و CentOS بر پایه‌ی آن ساخته شده‌اند.
دلیل اینکه لینوکس در دنیای دواپس و زیرساخت این‌قدر محوری است چند چیز است: پایداری بالا برای اجرای طولانی‌مدت بدون ری‌استارت، مصرف منابع کم که آن را برای سرورها و کانتینرها ایده‌آل می‌کند، رایگان بودن که هزینه‌ی زیرساخت را کاهش می‌دهد، و مهم‌تر از همه، ابزارهای خط فرمان قدرتمندی که امکان اتوماسیون کامل کارها را فراهم می‌کنند. تقریباً تمام ابزارهای دواپس مثل داکر، Kubernetes و سرورهای ابری روی لینوکس اجرا می‌شوند.
چرا خط فرمان به‌جای رابط گرافیکی؟
سرورها معمولاً رابط گرافیکی ندارند و تنها راه تعامل با آن‌ها خط فرمان (Terminal) است. خط فرمان همچنین امکان اتوماسیون (نوشتن اسکریپت برای اجرای خودکار مجموعه‌ای از دستورات) را فراهم می‌کند که با کلیک کردن دستی روی دکمه‌ها ممکن نیست. در این دوره، هدف این است که خط فرمان از یک محیط ترسناک به ابزاری روزمره و قدرتمند در دستان شما تبدیل شود.